België behoort tot de landen met de hoogste lichtvervuiling in Europa, en de situatie verslechtert. De oplossingen zijn eenvoudig, goedkoop en goed voor onze gezondheid. Wat ontbreekt, is politieke moed. – ‘Wees niet bang voor het donker, en pak de lichtvervuiling aan’ (een oproep van de Vrijdaggroep in Knack)

De jaren zeventig en de opkomst van het neoliberalisme
Historicus Maarten Van Rossem ziet in de jaren 70 twee tijdgeesten. De ene (de tijdgeest van ‘the sixties’) is bezig achter de historische horizon te zinken, de andere schuifelt uit de coulissen het toneel op. De ene is de tijdgeest van ‘the sixties’ die bezig is achter de historische horizon te zinken. De ander die van het neoliberalisme, ofwel het obsessieve geloof in de zaligmaking door de markt, die uit de coulissen het toneel opschuifelt en in de daaropvolgende decennia het beleid in veel westerse landen zou bepalen. Dat alles tegen de achtergrond van de langdurige economische problemen van de jaren zeventig. Dat decennium markeert het einde van de naoorlogse orde en maakt de contouren van een nieuwe wereldorde zichtbaar. — historiek.net

Het jaar van de kettingzaag
Onder het mom van individuele vrijheid smelten ongebreidelde techmacht, kritiek op de liberale samenleving en aangewakkerde online woede samen tot een nachtmerrie die Bas Heijne doet denken aan Brave new world – maar dan erger. – Het jaar van de kettingzaag

“... because tenderness is the new punk”
– regisseur Joachim Trier

In deze overbelichte tijden is er Marjolijn van Heemstra om ons het donker opnieuw te leren kennen. Na jaren intensief nachtwandelen heeft ze nu de roman Nachtgids uit, waarin ze de angst voor de duisternis bevraagt. Een gesprek tijdens een rit in het donker.
Marjolijn van Heemstra snakt naar een herwaardering van de nacht

De gamer als Kafka
Wat hebben Franz Kafka en videogames met elkaar gemeen? Arnoud van Adrichem onderzoekt het. In romans als Het proces en Het slot toont Kafka hoe een eenling verstrikt raakt in bureaucratische systemen die de illusie van keuzevrijheid wekken. Games doen iets vergelijkbaars: ze geven spelers het gevoel dat zij de controle hebben, terwijl de uitkomst al in de algoritmen besloten ligt. Zo laten literatuur en games zien hoe gemakkelijk we ons laten meeslepen in systemen die onze handelingsvrijheid beperken – ook in het ‘echte leven’. – De gamer als Kafka