“Een bussel broze asperges: je zou het niet meteen verzinnen, maar ze vormden al vaak het onderwerp voor een schilderij. Een schattig stilleven van de 17de-eeuwse Nederlander Adriaen Coorte ging de legende in. Edgard Degas dresseerde asperges op een bedje van groen. Andy Warhol draaide ze in een blikje Campbell’s-soep en Lucebert portretteerde een Asperge-eter in pure Cobrastijl, met veel fallisch geweld.
Ook Philip Aguirre y Otegui (59) stuurde in volle lockdown zijn Asperges à la flamande de wereld in. De tekening op een blauwgrijs schoolbord stelt twee pronte, rechtopstaande bussels voor. ‘Elk jaar valt mij de hype op van de nieuwe asperges’, zegt hij. ‘Dit keer had die ook iets wrangs. Omdat de grenzen gesloten waren, raakten de seizoensarbeiders niet tot hier. En wie werkt nog voor de schamele verloning van zulke goedkope werkkrachten? Het deed mij stilstaan bij hoe onrechtvaardig de wereld in elkaar zit. À la flamande dus: we waren op onszelf aangewezen en konden het niet redden. De asperges werden voor mij zo’n beetje het symbool van de covid-19-periode.’” — uit een interview met Philip Aguirre y Otegui in De Standaard