08 09 2025 | “Jazz is hipper dan ooit. Maar zeg dat niet luidop wanneer Mei Semones in de buurt staat. Het stoort haar dat het genre waarin ze gemakshalve wordt ondergebracht plots in de mode is. ‘Jazz is geen oudemensenmuziek die ineens hip is, jazz is altijd cool geweest. Dat weet ik al van kinds af.’ Het mag niet verbazen dat in Semones’ ogen nooit iemand een betere plaat heeft gemaakt dan John Coltrane met ‘Coltrane Plays the Blues’.” — Mei Semones in Humo
25 08 2025 | The Sound of Stillness: Ambient Jazz Albums That Defined the Style
From Miles Davis and Alice Coltrane to André 3000 and Floating Points, discover the essential records that shaped this meditative, atmospheric sound. (discogs)
13 08 2025 | London’s Alt-Jazz Movement: 10 Albums Defining a New Era
London’s alt-jazz scene has transformed the genre with boundary-pushing sounds, global influences, and award-winning talent. (discogs)
20 07 2025 | Gent Jazz sloot superieur af met Kamasi Washington en de zijnen: misschien wel de beste jazzband ter wereld. De superieure slotdag van Gent Jazz was een uitbundige viering van het genre dat nog altijd in de titel van het festival staat. Niet door halsstarrig in de tijd van Diz en Bird te blijven hangen, maar door met open vizier vóóruit te kijken. Ontwaart u, ergens in die mistige toekomst, een betere headliner dan Kamasi Washington? Dacht het niet. (Humo)
19 07 2025 | Wie is Kamasi Washington, de headliner van Gent Jazz?
Gent Jazz heeft al lang de registers opengetrokken naar rock, hiphop, dance en alle genres daar tussenin. Dat is exact ook wat Kamasi Washington, de headliner op de laatste festivaldag, doet: met zijn jazzy tenorsax slaat hij de brug naar artiesten als Kendrick Lamar, André 3000 en St. Vincent. (Humo)
28 05 2025 | Explore the Sound of Hard Bop in 10 Essential Albums
From Miles Davis and Sonny Rollins to Art Blakey and Horace Silver, explore the genre’s golden age and enduring influence on modern jazz. (discogs)
De Standaard jazz recensies november 2022 *** Sun Ra Arkestra: Living sky (Omni sound) “98 jaar oud en nog altijd orkestleider” en “Space is nog altijd de place.” [BANDCAMP] *** BJO meet Serge Gainsbourg jazzjasje aan – Brussels Jazz Orchestra with Camille Bertault (Gainsbourg) digital only *** klassiek/jazz – Martin Hederos e.a.: Hederos c/o Satie – Wonderlijk maar wisselvallig – “intieme klankbespiegelingen, die nu eens blijven cirkelen rond de partituur (Gymnopédie n°1), dan weer richting postmoderne soundscape zwenken. (…) niet elke uitstap is een pakkende herlezing, maar sommige tracks zijn ravissant delicaat en zelfs een tikje magisch, waardoor je toch tot aan het gaatje luistert.” (X5 – Warner Classics) *** Bill Frisell kiest voor vrolijke kamerjazz – “De jongste jaren kiest de Amerikaanse gitarist weer voluit voor jazz, met het uitstekende Valentine van twee jaar geleden, en nu Four (zijn veertigste album), dat bij momenten kamerjazz lijkt. Met een band zonder bassist, maar met Gregory Tardy (sax en klarinet), Gerald Clayton (piano) en Johnathan Blake (drums). Grote klasse.” Bill Frisell: Four (Blue Note) *** Eerbetoon aan eigenzinnigste drummer ooit – “Drummer Paul Motian schreef jazzgeschiedenis aan de zijde van pianisten Bill Evans en Keith Jarrett, en leidde ook bijzondere eigen bands. Elf jaar na zijn dood brengen saxofonist Joe Lovano en gitarist Jakob Bro een warm eerbetoon aan de eigenzinnigste drummer uit de jazzgeschiedenis.” Jakob Bro/Joe Lovano: Once around the room/A tribute to Paul Motian (ECM) *** bossa/jazz – Troost als de liefde het opgeeft – “De Mexicaanse Natalia Lafourcade zingt droevig en sterk, en mengt bossa met Cubaanse son en bolero. Dat alles doet ze met de gevoeligheid van de blauwe Miles Davis. Het zijn elementen voor een tijdloze reis, die het hart moet troosten wanneer de liefde het opgeeft.” Natalia Lafourcade: De todas las flores (ATO/Sony) ***
09 11 2022 | Joshua Redman en co. trakteren op broeierig jazzfeest
Zet vier supermuzikanten samen op een podium en je hebt niet per definitie een supergroep. Maar als ze Joshua Redman, Brad Mehldau, Christian McBride en Brian Blade heten, kom je toch dicht in de buurt. (De Standaard)
recensie – Ezra Collective swingt de pan uit – “Ezra Collective stelt zich tot doel om zijn publiek positieve energie te geven, liefst met dansbare grooves en een fusie van hiphop, soul en afrobeat. Al horen we in ‘Togetherness’ ook een reggae-accent, is ‘Ego Killah’ een oefening in dub en dwaalt ‘Victory dance’ af naar de Caraïben. De verbindende factor is de jazzy aanpak, met veel solo’s van blazers. In ‘No confusion’ horen we eerst de stem van de Zuid-Afrikaanse drummer Tony Allen, die uitlegt dat hij geen Amerikaanse, maar zijn eigen jazz speelt. Dat probeert deze fijne band ook te doen, met veertien instrumentale tracks, en gasten als Sampa The Great, Emeli Sandé en Noa. Het is mooi hoe de band evolueert in zijn composities, maar ook al zijn de lichtere stukken interessant, de stoom komt nog steeds van de aan Defunkt schatplichtige jams, die duidelijk gegroeid zijn in de schoot van een dansend livepubliek van vandaag. “
Ezra Collective: Where I’m meant to be (Partisan) *** BANDCAMP
DS 06 11 2022 | Nduduzo Makhatini slaat brug tussen Zuid-Afrika en New York
In een bevlogen concert vol virtuoos pianospel en Afrikaanse zang toonde Nduduzo Makhatini dat hij een van de sterkste figuren van de bloeiende Zuid-Afrikaanse jazzscene is. — verder lezen
DS 03 11 2022 | ‘Ik wil mijn tristesse in iets moois en betekenisvols omzetten’ / interview Naima Joris
“While the moon bundelt folk, jazz en countrylicks in eenzaam maanlicht. De plaat werd snel opgenomen, in vier dagen. Die rauwheid hoor je in de muziek, en in Joris’ stem. Ze kan ontroeren in de hoogte en in de laagte, zoals ze vorig jaar uitvoerig bewees in haar muzikale interludia in Vive le vélo. Maar haar eigen songs zingt ze vooral heel ingetogen, met een ferme snik blues. Of saudade, zoals Cesária Évora zou zeggen.”
DS 12 01 2022 | Art Blakey Jazz Messengers – First flight to Tokio / the lost 1961 recordings
Art Blakey’s groep The Jazz Messengers gold decennialang als de hogeschool voor beginnende jazztalenten, maar zelden telde de band zo’n straffe frontlinie als in 1961, met saxofonist Wayne Shorter en trompettist Lee Morgan. Op deze recent ontdekte opnames hoort u ze aan het werk tijdens hun allereerste trip naar Japan. Blakey zet meteen de toon, met een rollende drumsolo als intro voor ‘Now’s the time’, een klassieker van Charlie Parker. Ontroerend hoe de toen piepjonge Shorter daarmee aan de slag ging – hij is vandaag de enige van dit kwintet die nog onder ons is. Blakey had altijd wel bandleden die boeiende stukken schreven. Zoals Bobby Timmons, de pianist wiens klassieker ‘Moanin’’ (destijds een heuse hit) hier een vurige versie krijgt. En ‘Dat dere’ is heerlijk – geen wonder dat het stuk nog een tweede leven kreeg als popnummer, onder andere in de versie van Rickie Lee Jones. De Jazz Messengers doen hun naam alle eer aan: dit is hardbop op het scherp van de snede, een boodschap om naar te luisteren. (pdb recensie in De Standaard van 12 januari 2022)
Art Blakey Jazz Messengers
First flight to Tokio / the lost 1961 recordings
Blue Note
DS 03112021
De tuba als trekker
Van Charles Mingus pikte Theon Cross op dat je ook met een basinstrument de leiding kunt nemen. Dat deed hij met de tuba, eerst bij Sons of Kemet, daarna ook solo. Op zijn debuut versmolt Cross jazz, grime en dub tot een wilde hulde aan de muziek van de Afrikaanse diaspora, op zijn tweede album voegt hij elektronische elementen en een stel vocalisten toe. Die schetsen een verhaal over zelfreflectie en wortels, terwijl Cross samen met drummer Emre Ramazanoglu melodie, ritme en kleur uitzet. De betekenis van zijn hybride grooves zit voor Cross in verbondenheid, wat hij met zijn kruisbestuiving van jazz, grime en de soca, zouk, reggae en dancehall van zijn Caribische ouders onderstreept.
THEON CROSS – Intra-I (New Soil) bandcamp
DS 29 10 2021 | ‘Ik ben nog altijd megaverliefd op de trombone’
‘Mijn moeder droomde van een zoon die trompet speelde. Maar een dochter met een trombone was ook oké.’ Meer dan oké zelfs, getuige You know, de nieuwe cd van ‘Jong jazztalent’ Nabou Claerhout.
– verder lezen bij De Standaard