Hoe kunnen we ons verzetten tegen de gangbare scripts met betrekking tot leeftijd? Aan de hand van dekolonionale, afrofuturistische, crip en queer denkbeelden en persoonlijke ervaringen verkent Simon(e) van Saarloos in haar boek Against Ageism hoe uit de toon vallen nieuwe mogelijkheden kan bieden. Wat als we de categorie leeftijd afschaffen en de lineaire tijd openbreken? (…) Van Saarloos stelt dat leeftijdsdiscriminatie niet beperkt blijft tot ouderen, maar een vorm van ongelijkheid is die iedereen raakt. Vanaf de geboorte wordt leeftijd als een meetlat naast ons leven gelegd, met mijlpalen die we op het juiste moment moeten bereiken. Voor wie zich keurig aan de tijdlijn houdt, is elke levensfase een stap in de richting van meer verantwoordelijkheid, financiële stabiliteit en welvaart. (…) Simon(e) van Saarloos stelt de categorie leeftijd ter discussie en ontmaskert de onderliggende systemen van onderdrukking. Om leeftijd te ontmantelen, moeten we volgens hen breken met normatieve opvattingen over lineaire tijd, die vaak verweven zijn met ongelijkheid op basis van gender, beperking, klasse en ras. Een rode draad in hun denken is dat tijd niet universeel is en gelijk toegankelijk voor iedereen.
— Sara De Vuyst sprak voor Recto Verso met Simon(e) van Saarloos (pdf)

“De allermooiste fouten zijn de fouten die de wereld nieuw maken. De fouten die een scheurtje maken in de dag, ons opschudden en zeggen: zo kan het ook! De fouten die per ongeluk betekenis dragen. Zo kan een kleine typfout een geheel nieuw woord tot leven roepen: de verveelding. Verveelding: v. (-en), 1. wanneer de verveling zo groot is dat ze niet anders kan dan de verbeelding baren 2. creatief doch slaapverwekkend 3. een vervelend ding.” — Barbara Geens in De Standaard magazine
(en laat ons toch maar voor de eerste betekenis kiezen)

“Mijn werk zegt stilletjes: jouw ervaring is het hoogste goed”
Zo gerenommeerd zijn werk, zo gegrond is Antony Gormley. De beroemdste Britse beeldhouwer strijkt neer in het KMSKA. De Standaard sprak met Gormley. “Ik geloof niet in het model van de eenzame, geniale kunstenaar.”

Natuur en erfgoed kun je niet los van elkaar zien, toch is dat precies wat we in Vlaanderen doen.
Vlaanderen hanteert een strikte scheiding tussen natuur en erfgoed. Dat bemoeilijkt het behoud en de uitbouw van een kwaliteitsvol landschap, schrijft Guido Tack in een opinie voor De Standaard (pdf)

De jaren zeventig en de opkomst van het neoliberalisme
Historicus Maarten Van Rossem ziet in de jaren 70 twee tijdgeesten. De ene (de tijdgeest van ‘the sixties’) is bezig achter de historische horizon te zinken, de andere schuifelt uit de coulissen het toneel op. De ene is de tijdgeest van ‘the sixties’ die bezig is achter de historische horizon te zinken. De ander die van het neoliberalisme, ofwel het obsessieve geloof in de zaligmaking door de markt, die uit de coulissen het toneel opschuifelt en in de daaropvolgende decennia het beleid in veel westerse landen zou bepalen. Dat alles tegen de achtergrond van de langdurige economische problemen van de jaren zeventig. Dat decennium markeert het einde van de naoorlogse orde en maakt de contouren van een nieuwe wereldorde zichtbaar. — historiek.net

Het jaar van de kettingzaag
Onder het mom van individuele vrijheid smelten ongebreidelde techmacht, kritiek op de liberale samenleving en aangewakkerde online woede samen tot een nachtmerrie die Bas Heijne doet denken aan Brave new world – maar dan erger. – Het jaar van de kettingzaag

“... because tenderness is the new punk
– regisseur Joachim Trier

In deze overbelichte tijden is er Marjolijn van Heemstra om ons het donker opnieuw te leren kennen. Na jaren intensief nachtwandelen heeft ze nu de roman Nachtgids uit, waarin ze de angst voor de duisternis bevraagt. Een gesprek tijdens een rit in het donker.
Marjolijn van Heemstra snakt naar een herwaardering van de nacht